Po tej ostatniej operacji brygada została wraz z całym korpusem wycofana na tyły.
W dniu 4 grudnia 1944 roku został dowódcą 6 Korpusu Zmechanizowanego Gwardii, zostając najmłodszym dowódców korpusu w Armii Czerwonej. Na czele tego korpusu wchodzącego w skład 4 Armii Pancernej wziął udział w operacji wiślańsko-odrzańskiej (12.01- luty 1945), dolnośląskiej (8.02-24.02.1945) i opolskiej (15-31.03.1945). W styczniu-lutym 1945 brał udział w wyzwalaniu Końskiego, Stąporkowa, Piotrkowa i Lubska.
W dniu 17 marca 1945 roku w okolicy Białej przebywając na punkcie obserwacyjnym 17 Brygady Zmechanizowanej został ciężko ranny w czasie ostrzału artyleryjskiego. I w dniu 19 marca 1945 roku zmarł w Lwówku Śląskim w szpitalu polowym 1 Frontu Ukraińskiego w wyniku odniesionych ran.
Na polecenie dowódcy 1 Frontu Ukraińskiego marsz. Koniewa jego ciało przewieziono do Moskwy i pochowano na cmentarzu Nowodziewiczym. Pośmiertnie został także odznaczony tytułem Bohatera Związku Radzieckiego.
W 1985 roku na podstawie jego życia powstał film fabularny „Говорит Москва!” (pol.