Było to bardzo ważne w czasach, gdy ilość dostępnych danych astronomicznych przekraczała możliwości obserwatorium w zakresie ich przetwarzania.
Pierwszą zatrudnioną kobietą była Williamina Fleming, która pracowała jako pokojówka Pickeringa, lecz dobrze radziła sobie też na nowym stanowisku. Gdy obserwatorium Harvarda otrzymało w 1886 hojne darowizny od wdowy po Henrym Draperze, Pickering postanowił zatrudnić więcej pracowników, a Fleming mianował kierowniczką zespołu.
Praca zespołu Efektem pracy rachmistrzyń był opublikowany przez Pickeringa w 1890 roku pierwszy katalog Henry’ego Drapera, zawierający ponad 10 tysięcy gwiazd, zawierający również ich widma. Pickering postanowił zatrudnić Аntonię Maury, absolwentkę Vassar College, do przekatalogowania niektórych gwiazd. Maury postanowiła pójść o krok dalej i ulepszyła cały system klasyfikacji. Został on opublikowany w 1897 roku, ale był w dużej mierze ignorowany. Potem Pickering postanowił zatrudnić Cannon, absolwentkę Wellesley College, do klasyfikowania południowych gwiazd. Podobnie jak Maury, Cannon zaproponowała kolejny system klasyfikacji widm i wymyśliła typ widmowy, który jest podstawą systemu stosowanego obecnie.