Od sierpnia 1945 do marca 1946 szef Wydziału Politycznego Kursów Doskonalenia Kadry Oficerskiej Piechoty Kubańskiego Okręgu Wojskowego, następnie szef wydziału politycznego dywizji piechoty w Białoruskim Okręgu Wojskowym i szef wydziału politycznego samodzielnej brygady piechoty w Kijowskim Okręgu Wojskowym i korpusu piechoty w Leningradzkim Okręgu Wojskowym, 1950-1956 szef Wydziału Politycznego 5 Armii w Nadmorskim Okręgu Wojskowym.
W 1954 ukończył Akademię Wojskowo-Polityczną, 1956-1959 był starszym inspektorem Głównego Zarządu Politycznego Armii Radzieckiej i Marynarki Wojennej, 1959-1962 szefem Wydziału Politycznego 3 Armii w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, a 1962-1965 I zastępcą szefa Wydziału Politycznego Moskiewskiego Okręgu Wojskowego. Od maja 1965 do sierpnia 1970 zajmował stanowisko szefa Wydziału Politycznego Nadbałtyckiego Okręgu Wojskowego, 1969 ukończył kursy akademickie przy Akademii Wojskowo-Politycznej, od sierpnia 1970 do grudnia 1985 był członkiem Rady Wojskowej – szefem Zarządu Politycznego Wojsk Rakietowych Przeznaczenia Strategicznego, 1972 otrzymał stopień generała pułkownika. Od grudnia 1985 do listopada 1987 był wojskowym konsultantem Grupy Generalnych Inspektorów Ministerstwa Obrony ZSRR, następnie zakończył służbę wojskową. Od 9 kwietnia 1971 do 25 lutego 1986 zastępca członka KC KPZR.