W 1969 został docentem, a dwa lata później po przedstawieniu rozprawy Pomiary przekrojów czynnych na jonizację pojedynczą i wielokrotną atomów He, Ne i Ar elektronami przy pomocy spektrometru mas z całkowitą transmisją jonów uzyskał stopień doktora habilitowanego. W 1972 i 1985 ponownie przebywał na stażach w Amsterdamie, a w 1978 w USA, gdzie w Laboratorium Human Performance Research w Pennsylvania State University badał skład powietrza wydychanego przez osoby jąkające się podczas mówienia. Od 1970 był wicedyrektorem Instytutu, a od 1978 do 1987 dyrektorem Instytutu Fizyki Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. Zainicjował powstanie Zakładu Fizyki Stosowanej, a następnie kierował prowadzonymi tam badaniami naukowymiNekrolog ś.p. prof. dr hab. Bogdana Adamczyka, Fundacja Rozwoju Społeczno-gospodarczego Frogos10 października 2011. W 1980 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego. W 1990 uczelnia powołała go na stanowisko profesora zwyczajnego. W 2000 przeszedł na emeryturę.