W granatach trzonkowych zapalnik uruchamiano przez wyszarpnięcie sznurka zakończonego kulką, znajdującego się u dołu trzonka granatu - granaty te nie posiadały bezpiecznika.
Podział i zastosowanie Zasięg rzutu granatem jest ograniczony siłą mięśni ludzkich do kilkudziesięciu metrów. Podstawowym podziałem granatów ręcznych z uwagi na promień skutecznego rażenia jest podział na granaty zaczepne (kilkumetrowy promień rażenia) i obronne (kilkunasto-kilkudziesięciometrowy promień rażenia). W celu uzyskania dużej liczby odłamków o zbliżonych parametrach (masa, wymiary, energia kinetyczna) stosuje się wymuszoną fragmentację skorupy poprzez jej odpowiednie nacięcie lub odłamki prefabrykowane.
Współcześnie większość nowoczesnych armii wprowadziła do uzbrojenia granaty uniwersalne łączące cechy obu tych typów, stąd podział ten nie jest jednoznaczny.
Poza typowym zastosowaniem, granaty można wykorzystać do budowy improwizowanych min, działających jak miny przeciwpiechotne. Robi się je przez zamontowanie w granacie zapalnika o działaniu natychmiastowym, połączonego z linką, której naciągnięcie powoduje uruchomienie zapalnika.