Diptilomiopidae – rodzina roztoczy z rzędu Trombidiformes i nadrodziny szpecieli. Obejmuje około 450 gatunków.
Takson ten wprowadzony został w 1944 roku przez Hartforda Keifera jako plemię Diptilomiopini. Obejmuje około 450 gatunków w 63 rodzajach. Dzieli się na dwie podrodziny: Diptilomiopinae Keifer, 1944 Rhyncaphytopinae Roivainen, 1953
Ciało w obrysie tęgie lub wydłużone, wrzecionowate. Podzielone jest na gnatosomę i idiosomę. Gnatosoma jest w porównaniu do ciała duża, gwałtownie zakrzywiona ku nasadzie. Wykształcone w sztylety szczękoczułki również są gwałtownie zakrzywione dobrzusznie u nasady. Sztylet oralny długi. Wierzch idiosomy podzielony na aspidosomę i opistosomę. Przód aspidosomy formuje zwężające się rostrum, które jest gwałtownie zakrzywione ku dołowi. Na wierzchu aspidosomy leży tarczka prodorsalna. Tarczka ta albo jest pozbawiona szczecinek, albo występuje na niej para skapularnych (sc). Wyjątkowo pojawiają się nieparzyste szczecinki: wertykalna wewnętrzna (vi) i wertykalna zewnętrzna (ve). Oskórek opistosomy pokryty jest poprzecznymi bruzdami, dzielącymi ją na pierścienie. Po bokach jej przedniej części najczęściej brak szczecinki c1. Jak u innych szpecieli, Diptilomiopidae we wszystkich stadiach rozwojowych mają tylko dwie pary odnóży.