W 1896, mając 26 lat, objął kierownictwo nad własnym instytutem matematyczno-mechanicznym w Berlinie, w którym we współpracy z innymi naukowcami zajął się wynalazczością. Początkowo konstruował maszyny tkackie, przyrządy medyczne, a także pracował nad miniaturową maszyną parową. Z czasem jego głównym zajęciem stała się budowa instrumentów geodezyjnych i maszyn matematycznych. Powstałe w ten sposób nowoczesne konstrukcje, początkowo realizowane głównie w pojedynczych egzemplarzach, znalazły się w zbiorach wielu uczelni. W 1900 maszyny te zdobyły złoty medal na wystawie światowej w Paryżu, poświęconej osiągnięciom cywilizacyjnym XIX wieku.
Prace nad swoimi pierwszymi urządzeniami liczącymi rozpoczął w 1898. Pierwsze z nich opierało się na rozwiązaniach znanych z maszyn Sellinga i było względnie proste w konstrukcji, jednak wykazywało dużą awaryjność. W następnych kalkulatorach, z których najbardziej znane były Gauss i Berolina, zastosowane zostało koło Leibniza. Popularność, którą zyskały sprawiła, że zainteresowała się nim firma Mercedes Büro-Maschinen Werke AG. Owocem tej współpracy była maszyna Mercedes Euklid, opierająca się w swojej konstrukcji na tzw. mechanizmie dźwigni proporcjonalnej.