W marcu 1939 otrzymał skierowanie do Piadyk, gdzie miał uruchomić i prowadzić niższą szkołę rolniczą i liceum rolnicze.

We wrześniu 1939 zgłosił się do wojska i ze swą jednostką został internowany w Rumunii w Slatinie. W grudniu 1939 przedostał się do Francji, gdzie wstąpił do tworzącej się II Dywizji Strzelców Pieszych. Po klęsce wojsk francuskich przeszedł granicę Szwajcarii i został internowany w Obozie Uniwersyteckim w Winterthur. Tam pełnił obowiązki asystenta i wykładowcy na Wydziale Rolniczym. W 1942 uzyskał zezwolenie na prowadzenie pracy naukowej w Instytucie Żywienia Zwierząt Politechniki Federalnej w Zurychu. Po wykonaniu pracy doktorskiej pt.: Untersuchungen tuber den Einfluss des Ballastes in der Nahrung des Kaninchens. Ein Beitrag zur Abklarung der Rolle des Ballastes bei der Ernihrung der landwirtschaftlichen Nutztiere i zdaniu egzaminów w maju 1946 powrócił do kraju. Od 15 czerwca 1946 do 31 lipca 1948 pracował w Polskim Towarzystwie Zootechnicznym początkowo jako referent, później – kierownik krakowskiego biura i zastępca dyrektora Towarzystwa. Od 1 sierpnia 1948 do 30 czerwca 1950 był inspektorem doświadczalnictwa zootechnicznego w Państwowym Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego Oddział w Bydgoszczy.