Natychmiast po zakończeniu działań wojennych zaangażował się w tworzenie Katedry Leśnictwa na Wydziale Rolnym Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz stacji badawczej Instytutu Badawczego Lasów Państwowych. W sierpniu 1945 wyjechał do Poznania, gdzie kierował Katedrą Szczegółowej Hodowli Lasu na Wydziale Rolno-Leśnym tamtejszego Uniwersytetu, w latach 1947/1948 i 1949/1950 był dziekanem tego wydziału. Po powstaniu Wyższej Szkoły Rolniczej wykładał tam do przejścia w stan spoczynku w 1960.

Był działaczem Stronnictwa Ludowego i Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego.

Zmarł 14 maja 1965 w Sieniawie i tam został pochowany.

Dorobek naukowy Dorobek naukowy obejmuje ponad 50 prac, z których za najważniejsze uważa się Wykład nauki o siedlisku leśnym i Hodowla lasu i produkcja drzew w lesie oraz na glebach nieleśnych. Należał do Galicyjskiego Towarzystwa Leśnego oraz Małopolskiego Towarzystwa Leśnego, przez sześćdziesiąt lat był członkiem Polskiego Towarzystwa Leśnego, od 1949 był członkiem honorowym. W uznaniu zasług został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Był odznaczony także innymi odznaczeniami.