Grzbietowa część hysterosomy dzieli się na cztery płytki, noszące oznaczenia kolejno: C, D, EF i H. Znajdują się na nich pory oraz 36 par białych, liściokształtnych szczecinek, które pełnią najpewniej funkcje obronne. Na płytce C leży szereg szczecin od c1 do c7, na D rządek od d1 do d3, na EF dwa rządki: od e1 do e4 i od f1 do f2. Szeregi szczecin c, d i e ustawione są L-kształtnie, zaś f poprzecznie. Na płytce H obecne są długie, nitkowate, orzęsione szczecinki ogonowe (kaudalne), ustawione w poprzeczny szereg. Roztocz potrafi nimi błyskawicznie poruszać nad ciałem, co ma za zadanie zmylić lub odstraszyć potencjalnego drapieżcę. Szczecinki ogonowe obecne są w parach od h1 do h8 lub od h1 do h5 plus h7. Liczba porów na płytkach C, D i H wynosi dwa, natomiast na EF cztery. Na spodzie hysterosomy leżą dwie tylne pary odnóży i rejon genitalny. U samicy w rejonie tym położone są dwie pary szczecin aggenitalnych, cztery genitalnych i trzy pseudanalnych. U samca leży tam tylko jedna para szczecin genitalnych. Obie płcie mają trzy pary szczecin międzybiodrowych (interkoksalnych) oznaczonych: ic1, ic3 i ic4.