Modem Weitbrechta zainspirował innych inżynierów, aby rozwijać kolejne modemy w celu zapewnienia  pracy terminali o 8-bitowym kodzie ASCII z większą szybkością transmisji. Takie modemy lub konwertery, opracowane około 1966 roku przez Johna Van Geena z Stanford Research Institute (obecnie Sri International), naśladowały działanie słuchawek."Timeline of Computer History". Pierwszy model komercyjny został zbudowany przez Livermore Data Systems w 1968 roku."Acoustic Modem, with text [Gio] (1968)".  Użytkownik mógł ze swojego aparatu telefonicznego wybrać numer systemu komputerowego (który miał zestaw danych firmy telekomunikacyjnej), a po nawiązaniu połączenia umieścić słuchawkę w modemie akustycznym. Ponieważ telefony w tym czasie w Stanach Zjednoczonych były dostarczone wyłącznie przez operatora telekomunikacyjnego, częściej miały ten sam kształt, co ułatwiało fizyczne dopasowanie. Mikrofon i głośnik wewnątrz obudowy modemu, odbierały i przekazywały sygnały tonowe, a obwody przekształcały je za pomocą kodowania FSK do wyjścia na gniazdo RS232.