Formą uprawy roli na terenie Beidha było powszechne wówczas kopieniactwo.
Architektura W najstarszych fazach neolitu na stanowisku występowały okrągłe, jednopomieszczeniowe budynki mieszkalne z drewnianymi słupami i ścianami kamiennymi, często częściowo zagłębione w ziemi; były to struktury typowe dla wczesnych etapów osiadłego życia.
W kolejnych fazach osady architektura ewoluowała w kierunku bardziej regularnych, prostokątnych domów, z segmentacją na przestrzenie mieszkalne, magazynowe i robocze – co świadczy o rozwijającej się gospodarce rolnej i potrzebie przechowywania produktów. Przejście od budynków okrągłych do prostokątnych interpretuje się jako zmianę funkcjonalną i społeczną – większa stałość osadnictwa, wzrost liczby mieszkańców oraz rosnące zróżnicowanie aktywności wewnątrz wioski.
W osadzie odkryto także elementy architektury o charakterze wspólnotowym lub rytualnym, takie jak przestrzenie uważane za miejsca zebrań czy kultu, oraz pozostałości murów i obiektów o wydzielonej funkcji.
Przypisy
Bibliografia
Zabłocka J., Historia Bliskiego Wschodu w starożytności (od początku osadnictwa do podboju perskiego), Wrocław 1982, .
Kategoria:Stanowiska archeologiczne w Jordanii Kategoria:Ma’an (muhafaza)