Zajmował się geomorfologią (m.in. Sudetów), geografią Afryki, geografią regionalną, problematyką relacji przyroda-człowiek, bio- i georóżnorodnością oraz metodologią badań geograficznych. Interesował się także ewolucją przyrody.
Na ogólnopolskiej konferencji w 1979 przedstawił oryginalną koncepcję przedmiotu i celu badań geografii regionalnej, polegającą na poszukiwaniu relacji między środowiskiem przyrodniczym a człowiekiem i jego działalnością przy zastosowaniu różnorodnych metod badania tych związków (m.in. metod ilościowych), w różnych skalach. Ogromną wagę przywiązywał do warsztatu naukowego, przez wiele lat prowadził wykłady z metodologii badań geograficznych. Uważał, że celem prowadzonych badań powinno być odkrywanie istniejących prawidłowości, co jest szczególnie istotne w pracach z zakresu geografii regionalnej, której często stawia się zarzut nadmiernej opisowości.
Był m.in. współautorem podręcznika Geografia fizyczna Afryki (1968), ekspertem w teleturnieju „Wielka gra” w Telewizji Polskiej, autorem licznych artykułów w czasopismach