Zbiorowe wydanie jego dzieł ukazało się w 1554 roku w Koloszwarze pod tytułem Cronica. W 1555 roku powrócił do domu i krótko potem zmarł.

Twórczość Dorobek poetycki Tinódiego obejmujący niemal 12 tysięcy wersów jest mniejszy niż przeciętny dorobek w XVI-wiecznej literaturze węgierskiej. Jego wiersze są rozsądne w treści, ale nie ma w nich twórczej wyobraźni, mają ciężkawy sposób prezentacji, a w wersyfikacji brak artyzmu. Dążenie do szczegółowości było tak silne, że mogło konkurować z monotonią rejestrów akt lub list żołdu.

Jego dzieła w swoich czasach miały większe znaczenie publicystyczne niż poetyckie. Dlatego badacze zajmujący się nim przez długi czas stawali z zakłopotaniem przed jego twórczością.

Sam Tinódi tak mówi o swoich celach w przedmowie do Kroniki: Stworzenie tej książeczki nie wymyśliłem w innym celu niż by walczący, ścierający się z wrogiem, oblegający zamki i miasta oraz zamknięci w zamkach węgierscy żołnierze mieli dowody na zbawienne i honorowe przetrwanie, a także by wiedzieli w jaki sposób przeciwstawić się pogańskiemu wrogowi i jak z nim walczyć.