Szkoły ukończył w Peczu, poznał łacinę i zapis nutowy. Prawdopodobnie początkowo robił karierę wojskową w służbie Bálinta Töröka. Jego pierwszym zachowanym dziełem jest historia Jásona powstała między 1535 a 1539 rokiem w Dombóvárze. Z dzieła tego można wywnioskować, że został ranny w jednej z bitew i nie był już w stanie kontynuować kariery wojskowej. W latach 1542–1543 znowu pojawił się w okolicy, w zamku Daró, znajdującym się w posiadaniu Imre Werbőczyego i leżącym w zasięgu wzroku od dombóvarskiego zamku, a obecnie położonego na granicy miejscowości Jágónak. Tutaj w 1543 roku napisał historyczną pieśń „Werbőczi Imrének Kászon hadával kozári mezőn viadalja” (Walka Imrego Werbőcziego z wojskiem Kászona na kozárskim polu), w której opisuje bitwę rozegraną 25.03.1542 na kozárskim polu (dzisiaj Egyházaskozár w komitacie Baranya). Dzieło w 1554 roku ukazało się drukiem w Koloszwarze pod tytułem „Cronica Tinódi Sebestyén szörzése”.