u samicy Ramphastobius scutatus. U samicy Pteroherpus trinoton rozpada się ona aż na 9 sklerytów: przedni hysteronotalny, środkowy, parę bocznych opistosomalnych, parę wewnętrznych opistosomalnych i parę pygidialnych. U samicy Pteroherpus nicator zaś na 5 sklerytów: środkowy, parę bocznych opistosomalnych i parę pygidialnych. Skleryty te mogą się wtónie zrastać, np. u samicy Pteroherpus pyrrhuri skleryt środkowy zrasta się z wewnętrznymi opistosomalnymi.
Za przykład zlewania się tej tarczki z innymi posłużyć może Pterotrogus picumni. U samicy tego gatunku tarczka ta łączy się z tarczką prodorsalną tworząc tarczkę dorsalną. U samca natomiast zlewają się wszystkie tarczki wierzchu ciała tworząc jednolitą tarczkę idiosomalną.
Zobacz też notogaster
Przypisy
Kategoria:Układ szkieletowy stawonogów