Od tego momentu rozpoczęła się właściwa organizacja armii we Włoszech jako części Armii Polskiej we Francji.
W pierwszych dniach grudnia w obozie Santa Maria Capua Vetere złożyły przysięgę pierwsze trzy jednostki piechoty (które przyjęły imię Dąbrowskiego, Głowackiego i Kościuszki). Jednostki te w połowie grudnia zostały wysłane do Francji. Pozostałych jeńców polskich zebrano w jednym obozie La Mandria di Chivasso, w Mandrii pod Chivasso, niedaleko Turynu. W pierwszej połowie 1919 wszyscy jeńcy polscy, którzy chcieli wstąpić do wojska zostali skierowani do Mandrii, zaś do Pontecchio koło Bolonii kierowano niezdolnych do służby wojskowej. Przeniesienie tych osób z Bolonii do Krakowa rozpoczęto z pomocą włoskiego i polskiego Czerwonego Krzyża w grudniu 1918 roku.
31 stycznia 1919 roku zaprzysiężono pierwszy regiment sformowany w Turynie, który przyjął imię Adama Mickiewicza. Turyński Komitet Pro Polonia podarował jednostce sztandar, który wręczono w obecności prawie 12 tys. żołnierzy oraz reprezentacji władz. Niektóre oddziały polskie przesyłano bezpośrednio przez Austrię, jednak większość wróciła do kraju przez Francję z armią Hallera. W sumie spośród 60 tys. Polaków, którzy przebywali we Włoszech, 30 tys. dołączyło do armii gen. Hallera we Francji.