Praca w montażowni W 1922 roku zatrudniono ją w biurze ds. montażu przedsiębiorstwa Goskino, gdzie przemontowywała zagraniczne filmy przeznaczone do dystrybucji na terenie ZSRR. Zadaniem biura było dostosowywanie formy filmów do wymogów radzieckiej cenzury politycznej, norm obyczajowych, czy też domniemanego gustu widzów. Mimo pracy we względnej anonimowości, Szub należała do grupy respektowanych montażystów razem z Benjaminem Boitlerem – Jurij Cywian określił ich mianem „elitarnego klubu profesjonalistów”. Później dołączył do nich również w roli asystenta Siergiej Eisenstein, rozpoczynający dopiero działalność jako filmowiec. Pracował razem z Szub przy radzieckim wydaniu Doktora Mabuse Fritza Langa. W latach 1922–1925 pod jej okiem przemontowano w biurze w sumie około 200 filmów.
Praca w montażowni biura pozwoliła jej nauczyć się rzemiosła w praktyce, bez nadzoru ze strony reżysera. Eisenstein korzystał w tym okresie z jej rad przy pisaniu scenariusza Strajku, choć w końcu nie przydzielono jej do produkcji tego filmu, ani nie umieszczono w czołówce jako współautora. Niedługo potem została zaangażowana do pracy jako montażystka przy kilku rodzimych filmach fabularnych, m.in. przy Abrek Zaur i Skrzydłach chłopa.