Historia Najstarsze znane dziś wzmianki o Wolnie pochodzą z połowy XVI wieku. Dobra te były wtedy własnością Chodkiewiczów. Po śmierci Jerzego Chodkiewicza w 1569 roku odziedziczyła je jego żona Zofia Olelkowicz-Słucka (1536–1571), a po niej dziedziczył je mąż jej wnuczki Zofii (córki Hieronima), Paweł Wołłowicz (1584–1630), któremu Zofia wniosła ten majątek we wianie. Po nich dziedziczył ich syn Kazimierz Eustachy. W 1632 roku właścicielem wsi był już Krzysztof Kamieński, podstoli nowogródzki, który, wraz z żoną, Heleną Drucką-Horską, ufundował tu murowaną cerkiew unicką. Zapisali też monastyrowi 10 poddanych z nadziałem włócznym i 12 włók gruntów i łąk w uroczyskach Brzeżne i Markowszczyzna, oraz prawo użytkowania z lasu w puszczy Mołodowskiej. Po Krzysztofie i Helenie dziedziczył ich syn Samuel. XVIII-wieczne losy własności wsi przedstawiane są dwojako: syn Samuela i Klary, Jozafat Kamiński sprzedał w 1711 roku część obszernych włości, w tym Wolnę, za 20 tysięcy złotych polskich Domosławskim. W 1771 roku Michał Domosławski podarował Wolnę Stefanowi Śliźniowi. Jednym z kolejnych właścicieli Wolny był Jan Ślizień, chorąży nowogródzki, praprawnuk Aleksandra Śliźnia, dziada Stefana.