Występują w nich oprócz podstawek prawie zróżnicowane w kształcie (nitkowate do gruszkowatych) komórki brzeżne o ciemnych ścianach i rozmiarach 10–65 × 4–15 μm. Podstawki 4-zarodnikowe, o rozmiarach 31–45 × 8–10 μm. Strzępki skórki mają szerokość 3–10 μm, są bladooliwkowobrązowe, mają gładkie ściany, często drobno i gęsto pigmentowane. W miąższu występują słabo zróżnicowane komórki o rozmiarach 25 × 30 μm. Na przegrodach strzępek występują sprzążki. Gatunki podobne E. M. Fries zostawił tylko skrótową diagnozę Cortinarius bovinus. Opisał go jako silny, mięsisty i higrofaniczny grzyb, w stanie wilgotnym mający błyszczącą cynamonową powierzchnię, w stanie suchym żółtobrązową. Blaszki według Friesa są szerokie i grube, a trzon białawy, dołem szarawy. Później pisał, że grzyb ten rośnie w iglastych lasach wokół Uppsali. Nie zostawił jednak żadnego rysunku. Obecnie do opisu Friesa pasuje wiele gatunków zasłonaków. W lasach wokół Uppsali występuje jednak (rzadko) gatunek morfologicznie podobny do opisanego powyżej przez Mycobank, należy więc sądzić, że to ten grzyb został opisany przez M. Friesa jako C. bovinus. Podobne są C. bovinatus, C. oulankaënsis i C. bovinaster, mają jednak bardziej szaro brązowy kapelusz. Podobne mogą być także C. impennoides, C. fuscobovinus, C. fuscobovinaster i C. subbalaustinus.