Został awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928. W 1927 był sekretarzem klubu sportowego Wisła Kraków. 27 czerwca 1935 roku awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 roku i 59. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W sierpniu tego roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy batalionu w 12 pułku piechoty. Od 7 października 1937 do 12 października 1938 roku dowodził batalionem KOP „Żytyń”.
Brał udział w II wojnie światowej. Po wojnie był podpułkownikiem ludowego Wojska Polskiego. W latach 1947–1955 – jako oficer II RP – był obserwowany przez komunistyczny aparat bezpieczeństwa.
Zmarł 28 lipca 1988. Został pochowany na cmentarzu Prądnik Czerwony (Batowice) w Krakowie (kwatera A-XXII-9-12).
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (11 października 1946) „za bohaterskie czyny i dzielne zachowanie się w walce z niemieckim najeźdźcą, oraz za gorliwą pracę i sumienne wypełnianie obowiązków służbowych”. Krzyż Walecznych dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi (11 listopada 1938) „za zasługi w służbie Korpusu Ochrony Pogranicza”. Medal Niepodległości (2 sierpnia 1931)M.P. z 1931 r. nr 179, poz.