227..
Następstwa Zamieszki odzwierciedlały niezadowalający charakter życia gospodarczego i politycznego na Malcie. Ekonomicznie wyspa stała się twierdzą, gdzie kilku osobom powodziło się wyśmienicie, kiedy wydatki na wojsko były wysokie. Twierdza Korony była bardzo ważnym strategicznie punktem, więc życie polityczne zostało stłamszone.
Dzień po zamieszkach przywrócono cenzurę w artykułach politycznych. Rano ludzie spontanicznie umieszczali kwiaty i inne oznaki pamięci w miejscach śmierci ofiar. Śmierć i rany tak wielu ludzi nie powstrzymały powstańców. Inna grupa zaatakowała młyny w Marsie, należące do Cassara Torreggiani, urządzono naloty na domy kupców w okolicznych wsiach.
16 czerwca Sąd Wojskowy rozpoczął dochodzenie w sprawie powstania. Powołano trybunał wojenny do osądzenia 32 osób, które brały udział w powstaniu. W sprawach legislacyjnych, powstanie Sette Giugno podkreśliło pilną potrzebę reform. Nowy Gubernator, Lord Plumer, zalecił liberalne ustępstwa w stosunku do Maltańczyków. Izba Gmin Zjednoczonego Królestwa podkreśliła, że Malta ma mieć „kontrolę nad sprawami czysto lokalnymi”, a Ministerstwo ds. Kolonii wysłało do Zgromadzenia Narodowego szczegółowy opis proponowanej konstytucji.