Rok później wyjechał na studia zagraniczne do Zurychu oraz Liège, odwiedził wówczas odbywającą się wtedy w Paryżu Wystawę Światową, pragnąc zadebiutować jako pisarz. Wrócił do Niemiec w 1890: jednak nie do Monachium, a do Berlina, gdzie rozpoczął studia historyczno-artystyczne pod kierunkiem Hermana Grimma. Uczęszczał także na wykłady socjologa Georga Simmla, filozofa Moritza Lazarusa, historyka Heinricha von Treitschkego czy ekonomisty Adolfa Wagnera. Obracał się w kręgach artystycznej bohemy i berlińskiej kosmopolitycznej inteligencji, gdzie spotkał m.in. Ottona Juliusa Bierbauma, Stanisława Przybyszewskiego, Edvarda Muncha, Richarda Dehmela czy Augusta Strindberga.
Działalność krytycznoartystyczna W 1894 r. był współzałożycielem artystycznego czasopisma „Pan” i redaktorem działu sztuki, jednak już po ukazaniu się pierwszego numeru osoby finansujące przedsięwzięcie zwolniły Meiera-Graefego z zajmowanego stanowiska, ponieważ nie przykładał on należytej wagi do sztuki niemieckiej. Jego zasługą było zorganizowanie grupy odbiorców dla nowego periodyku i zebranie grupy krytyków, artystów i grafików (m.in. Toulouse-Lautreca), ale ostatecznie zawiodły pisarza artystyczne tendencje czasopisma, które pozostały niespójneA. M. Hammacher, Recenzja książki Kenwortha Moffetta „Meier-Graefe as Art Critic”, [w:] „The Art Bulletin”, vol.