Tam zamieszkała rodzina z wyjątkiem Bolesława, który osiedlił się w Czelabińsku, gub. orenburska, w Rosji Carskiej. Maria wraz ze swoją siostrą Oktawią przyjęła pierwszą Komunię świętą w kościele Wszystkich Świętych w Wilnie w roku 1877 lub 1878 mając 11 lub 12 lat. Do pierwszej Komunii przygotowywała je stryjeczna siostra matki, Zofia Kazimirska, która zamieszkiwała z nimi w Starym Siole i uczyła je katechizmu w domu, mimo grożących za tę praktykę kar. Pierwszą spowiedź odbyła u ks. Jakuba Walentynowicza, wikariusza w kościele Wszystkich Świętych w Wilnie.
Zgodnie z praktyką (w zamożnych rodzinach szlacheckich) do piętnastego roku życia (do 1881) uczyła się w domu rodzinnym, ze swoją siostrą Oktawią. Następnie w celu dalszego kształcenia rodzice wysłali ją do Warszawy, na pensję Henryki Czarnockiej przy ul. Brackiej 18. Była to szkoła sześcioklasowa z internatem dla polskich dziewcząt z Kresów Wschodnich o wysokim poziomie nauczania. Pobyt na pensji trwał dwa lata, a powodem przerwania nauki było jej słabe zdrowie, przez co powróciła do Starego Sioła. Kontynuowała następnie naukę prywatnie, w zakresie szkoły średniej. Sakrament bierzmowania przyjęła w osiemnastym roku życia, 24 czerwca 1883 w kościele św. Jana Chrzciciela i św. Jana Apostoła i Ewangelisty w Wilnie z rąk bp. Karola Hryniewieckiego, obierając imię Karolina.