Było to liceum wspólnoty hebrajskiej, gdzie uczyły się osoby zachęcone do nauki poprzez działalność ruchów społeczno-politycznych, których inicjatorem był Mojżesz Mendelssohn. Szkoła ta była jego ostatnim miejscem pracy.

Poza pracą naukową zajmował się także działaniem na rzecz sierot. Wziął ślub w 1816 z siostrzenicą Isaaka Euchela, która zmarła w 1842. Jost nie miał potomstwa. Swoimi dziećmi nazywał uczniów z azylu sierocego.

Działalność literacka Pierwszymi pracami Josta były podręczniki, wśród których znajduje się „Lehrbuch der Englischen Sprache” – podręcznik opisujący gramatykę języka angielskiego (wydany został w Berlinie trzykrotnie, w latach 1826, 1832 i 1843) oraz słownik sztuk szekspirowskich z 1830 roku. Stworzył także wersję Biblii dla młodzieży – „Neue Jugendbibel, Enthaltend die Religiösen und Geschichtlichen Urkunden der Hebräer, mit Sorgfältiger Auswahl für die Jugend Uebersetzt und Erläutert: Erster Theil, die Fünf Bücher Mosis” (Berlin, 1823). Jost zajmował się nie tylko tworzeniem dzieł dla dzieci, ale również historią i kulturą żydowską. Napisał „Gesch. Der Israeliten Seit der Zeit der Makkabäer bis auf Unsere Tage”, mówiące o historii Izraelitów od powstania Machabeuszy do teraźniejszości czasów Josta. Pod koniec swojego życia napisał trzytomową pracę „Historia Judaizmu i jego sekty”.