We wczesnym okresie swojej kariery w Mikulovie Banet był sędzią w tamtejszym sądzie religijnym (1784-1786), służył też jako rabin w Brzecławiu na Morawach. Z tej ostatniej funkcji zrezygnował po 6 miesiącach na rzecz pracy w kraju ojczystym, w Schlossberg. Jednogłośnie wybrany na rabina Mikulova i Naczelnego Rabina Moraw w listopadzie 1789 roku. Otrzymał również propozycję rabinatu w Krakowie i Bratysławie, ale – ulegając namowom członków swojej wspólnoty – pozostał w Mikulovie.
Po śmierci został tymczasowo pochowany w Hroznětínie (dawniej Lichtenstadt), skąd po siedmiu miesiącach szczątki przeniesiono do Mikulova, zgodnie z jego wolą.
Twórczość Choć dzieła Baneta nie są liczne, należą do klasyki literatury talmudycznej XVIII wieku. Są to: Biur Mordechaj (Komentarz Mordechaja) z 1813 r.; Magen Abot (Tarcza Ojców) z 1835 – traktat o 49 zakazach szabatowych; Har ha-Mor (Góra Mirry) – responsa; Paraszat Mordechaj (Objaśnienia Mordechaja) – responsa z 1889; Tekelet Mordechaj (Tekelet Mordechaja) z 1892.