W latach 2006–2016 był kolejno asystentem i specjalistą w Sądzie Najwyższym.
W grudniu 2015 w trakcie kryzysu wokół Trybunału Konstytucyjnego w artykule opublikowanym w dzienniku „Rzeczpospolita” wyraził pogląd, że prezydent mimo treści wyroku TK z 3 grudnia 2015 nie miał obowiązku przyjmowania ślubowania od sędziów wybranych uchwałami Sejmu z 8 października 2015, gdyż jego zdaniem uchwały te miałyby być wadliwe. W tym samym miesiącu został powołany na dyrektora Biura Analiz Sejmowych Kancelarii Sejmu. W 2016 został także członkiem rady naukowej Instytutu Wymiaru Sprawiedliwości, a następnie jej przewodniczącym.
W listopadzie 2016 został przez posłów Prawa i Sprawiedliwości zgłoszony jako kandydat na sędziego Trybunału Konstytucyjnego. 15 grudnia 2016 Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VIII kadencji wybrał go na to stanowisko. Jego dziewięcioletnia kadencja rozpoczęła się 20 grudnia 2016.