Kolejne wielkie manifestacje przeciwko rządom Saddama Husajna i partii Baas miały miejsce dopiero podczas obchodów święta Aszura w Nadżafie i Karbali w 1977. Rząd skierował wojsko do rozpędzenia demonstracji, 2000 ich uczestników aresztowano. O zorganizowanie protestów i próbę zdestabilizowania państwa oskarżono syryjską partię Baas, co doprowadziło do czasowego załamania się stosunków iracko-syryjskich.
Trudno ocenić, ilu członków i sympatyków posiadał Zew Islamu po 1977, a przed irańską rewolucją islamską. Pozostawał on jednak zagrożeniem dla rządu z racji samego istnienia. Symbolem opozycji szyitów wobec partii Baas pozostawał Muhammad Bakir as-Sadr.
Działalność organizacji w latach 1979-1980 i represje przeciwko niej Szybki rozwój grupy nastąpił po irańskiej rewolucji islamskiej. Muhammad Bakir as-Sadr pogratulował irańskim ajatollahom zdobycia władzy, kierując specjalny telegram do Ruhollaha ChomejniegoM. Farouk-Sluglett, P. Sluglett, Iraq..., s. 256.. Nowy rząd Iranu zaczął udzielać organizacji wsparcia w postaci broni i sprzętu oraz szkolić jej członków. Początkowo Zew Islamu organizował przede wszystkim antyrządowe demonstracje. Sukces rewolucji ośmielił liderów grupy, którzy coraz ostrzej krytykowali partię Baas i zaczęli organizować ataki na posterunki policji i lokalne biura partyjneM. Farouk-Sluglett, P.