Zarys dziejów, PWN, Warszawa-Poznań, 1988, s.293-294, .
Po otrzymaniu informacji, że Niemcy zamierzają uniemożliwić atak na Zbąszyń od zachodu, a także odciąć powstańcom ewentualny odwrót, kierunek marszu zmieniono w Siedlcu na Kopanicę, gdzie znajdował się batalion niemiecki, stale wzmacniany posiłkami. Czas ataku wyznaczono na 11 stycznia, na godz. 4:00. Jednoczesny atak z północy (kompania stęszewska), północnego wschodu (kompania wielichowska) i południa (oddziały rakoniewicko-obrzańsko-kębłowskie) kompletnie zaskoczył Niemców, którzy jednak stawiali zacięty opór. Ostatecznie, ponosząc duże straty, wycofali się w kierunku Kargowej, gdyż powstańcom nie udało się odciąć im drogi ucieczki. Zdobyto duże ilości sprzętu i broni. Jeden powstaniec zmarł z odniesionych ran, a kilku pozostałych odniosło tylko lekkie obrażenia.
Atak na Kopanicę znalazł uznanie Dowództwa Głównego. W rozkazie z 13 stycznia 1919 napisano m.in.: Odważny atak oddziałów wolsztyńskich, wielichowskich, grodziskich pod rozważnym dowództwem komendantów Siudy i Nieboraka, uwieńczony zabraniem Kopanicy i linii nadobrzańskiej, oddał sprawie Księstwa Poznańskiego cenną przysługę.
Przypisy
Linki zewnętrzne Natarcie na Kopanicę 11 stycznia 1919 r. (mapa) – Powstanie Wielkopolskie 1918-9 (strona Instytutu Pamięci Narodowej)
Kopanicę Kopanica Kategoria:Kopanica (województwo wielkopolskie)