Od 28 lutego 1919 ludowy komisarz aprowizacji Litwy i Białorusi, od 6 marca 1919 do 5 września 1920 członek KC Komunistycznej Partii Litwy i Białorusi, od października 1919 do stycznia 1920 przewodniczący Specjalnej Komisji Aprowizacyjnej Frontu Zachodniego, od lutego 1920 do 1921 zastępca ludowego komisarza aprowizacji Ukraińskiej SRR. Do 1922 przewodniczący Syberyjskiego Komitetu Aprowizacyjnego, od kwietnia do grudnia 1922 ponownie zastępca ludowego komisarza aprowizacji Ukraińskiej SRR, od grudnia 1922 do kwietnia 1923 przewodniczący Zarządu Wszechukraińskiego Związku Spółdzielczego, od 7 lipca 1923 do 31 maja 1924 ludowy komisarz aprowizacji RFSRR, równocześnie zastępca ludowego komisarza aprowizacji ZSRR, 1924–1927 przewodniczący Zarządu Sacharotrustu, a 1927–1928 przewodniczący Zarządu Banku Przemysłowego ZSRR. Od 19 grudnia 1927 do 26 czerwca 1930 członek Centralnej Komisji Kontrolnej WKP(b), 1928 członek Kolegium Ludowego Komisariatu Inspekcji Robotniczo-Chłopskiej ZSRR i kierownik grupy tego komisariatu, od czerwca 1928 do grudnia 1929 przewodniczący Zarządu Ziernotrustu, od grudnia 1929 do października 1930 zastępca ludowego komisarza rolnictwa ZSRR.