Zachowała się tylko jedna synagoga, przekształcona obecnie w cerkiew.
Pałac
Prawdopodobnie Mierzejewscy wybudowali w Hrozowie między połową XVIII a początkiem XIX wieku okazały, klasycystyczny . Był to budynek wzniesiony na planie prostokąta, dwukondygnacyjny, podpiwniczony, przykryty płaskim dachem. Fasadę ozdabiał czterokolumnowy portyk w wielkim porządku, zwieńczony trójkątnym frontonem, pod którym mieścił się balkon, a na parterze – podjazd dla powozów. Naroża zdobione wydatnym boniowaniem. Innymi elementami dekoracyjnymi były mocno zarysowane obramienia okien i drzwi oraz złożony gzyms podokapowy. Wnętrze miało układ dwutraktowy. Na osi, od frontu mieściła się duża sień (hall) z dwutraktowymi schodami, a od strony północnej (od ogrodu) – wielki, wysunięty ryzalitem salon. Pałac stał wśród niezbyt rozległego parku krajobrazowego. Przed domem znajdował się wielki gazon, poprzecinany alejkami spacerowymi. Pałac został spalony w czasie II wojny światowej, odbudowano go w latach 1952–1953 i do 1975 roku (albo co najmniej do 1987 roku) funkcjonowała w nim szkoła średnia. Po przekazaniu budynku kołchozowi jego ruina postępuje.