W 1917 roku przybyła gorzelnia.
W 1921 roku działała tu piekarnia i punkt felczerski, w 1923 roku – 7-letnia szkoła powszechna, felczer, czytelnia, 6 rzemieślników. Od 1930 roku funkcjonował w Hrozowie kołchoz „Internacjonał”.
W 1938 roku obniżono status miejscowości do poziomu wsi.
W 1997 roku pracowały tu: warsztat mechaniczny, punkt weterynaryjny, szkoła średnia, dom kultury, biblioteka, poczta, ambulatorium i 5 sklepów.
W pierwszej dekadzie XXI wieku Hrozawa otrzymała status agromiasteczka.
Obecnie w Hrozawie działa szkoła, przedszkole, przychodnia lekarska, dwie biblioteki, dom kultury i poczta. thumb|240px|Pozostałości po żydowskim cmentarzu
thumb|240px|left|Budynek byłej synagogi w Hrozawie, obecnie cerkiew thumb|240px|Pomnik hrozowskich Żydów na miejscu ich masowych egzekucji
Przynależność administracyjna W I połowie XVI wieku wieś wchodziła w skład księstwa słuckiego. W 1791 roku weszła w skład powiatu słuckiego.
Po II rozbiorze Polski w 1793 roku Hrozów, wcześniej należący do województwa nowogródzkiego Rzeczypospolitej, znalazł się na terenie powiatu słuckiego (ujezdu) guberni mińskiej Imperium Rosyjskiego.