17 lipca 1968 an-Najif wziął udział w przeprowadzonym przez partię Baas zamachu stanu. Podczas puczu zajął ministerstwo obrony. Dzień po przewrocie objął stanowisko premiera Iraku. W gabinecie, utworzonym wspólnie przez wojskowych i polityków partii Baas, znalazło się sześciu popierających go ministrów. An-Najif wszedł również do Rady Rewolucyjnych DowódcówM. Farouk-Sluglett, P. Sluglett, Iraq..., s. 114.. Wojskowi, zwykle dotąd bezpartyjni (an-Najif przed 1968 nie miał kontaktów z żadną organizacją), zostali szybko uznani przez baasistów za rywali. Kilkanaście dni po przewrocie, 30 lipca 1968, an-Najif został aresztowany przez grupę sympatyzujących z partią Baas wojskowych, którymi kierował Saddam Husajn (on też osobiście nalegał na usunięcie z rządu wojskowych nienależących do partii), podczas śniadania w pałacu prezydenckim, które jadł w towarzystwie al-Bakra. Jego i ad-Dauda zmuszono do opuszczenia Iraku. Wyeliminowanie go z elity władzy partia Baas oficjalnie uzasadniała jego antysocjalistycznymi poglądamiM. Farouk-Sluglett, P. Sluglett, Iraq..., s. 117.. Wyjechał do Londynu. W 1973 przeżył nieudany zamach na swoje życie. Pięć lat później partia Baas zorganizowała na niego kolejny zamach, w którym an-Najif zginąłM. Farouk-Sluglett, P. Sluglett, Iraq..., s. 114-116..
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Zmarli w 1978 Kategoria:Iraccy generałowie Kategoria:Premierzy Iraku