W latach 90. XIX wieku Plac Broni został praktyczne zlikwidowany, aczkolwiek jego nazwa pozostała w użyciu aż do 1945. W 1890 zachodnią część placu zajęto pod budowę magazynów i bocznic kolejowych odchodzących od linii obwodowej. Pozostała część zaczęła być wykorzystywana jako targowisko (głównie starzyzny), choć jeszcze w 1893 władze rosyjskie rozważały projekty rozszerzenia przedpola Cytadeli i zburzenia zabudowań Szpitala Żydowskiego przy ul. Pokornej. W 1894 na placu powstało targowisko Wołówka, a rok później u zbiegu Stawek i Dzikiej powstał drewniany budynek przytułku (noclegowni dla ubogich). W 1900 wybudowano na placu drewnianą halę targową, którą otwarto w roku kolejnym. W ciągu kolejnych lat stanęły jeszcze dwa budynki handlowe. Płacone placowe było stosunkowo wysokie, w związku z czym na 170 sklepów wynajęto 146. Na przyległym terenie wydzierżawiono też 72 miejsca dla uboższych kupców oraz oddano nieodpłatnie w użytkowanie 23 działki dla chłopów handlujących owocami i warzywami.
Handlowy charakter Placu Broni utrzymał się do lat dwudziestolecia międzywojennego. W tym czasie przy ulicy Stawki zaczęto budowę murowanych budynków.