Frunzego, po ukończeniu której we wrześniu 1937 został skierowany do pracy w Głównym Zarządzie Wywiadowczym (Razwieduprze) Armii Czerwonej, od września 1937 do grudnia 1937 był szefem oddziału Wydziału 3 (techniki wojskowej) Razwiedupra Armii Czerwonej w stopniu majora, od grudnia 1937 do maja 1939 szef Wydziału 10 Razwiedupra Armii Czerwonej, równocześnie od lutego do maja 1939 p.o. pomocnika szefa Razwiedupra Armii Czerwonej.
Od maja do lipca 1939 szef Wydziału 3 Zarządu 5 Armii Czerwonej, od maja 1939 do sierpnia 1940 zastępca szefa Zarządu 5 Armii Czerwonej, 10 listopada 1939 awansowany na pułkownika, od sierpnia 1940 do czerwca 1941 w dyspozycji Razwiedupra Armii Czerwonej, w czerwcu-lipcu 1941 szef Wydziału Wywiadowczego – zastępca szefa sztabu Odeskiego Okręgu Wojskowego, od lipca 1941 do lutego 1942 i w marcu-kwietniu 1942 szef Wydziału Wywiadowczego – zastępca szefa sztabu Frontu Południowego. W kwietniu 1942 został ranny, we wrześniu-październiku 1942 był szefem wydziału operacyjnego sztabu 58 Armii Frontu Zakaukaskiego, później szefem wydziału operacyjnego - zastępcą szefa sztabu Północnej Grupy Wojsk Frontu Północno-Kaukaskiego, a od stycznia 1943 szefem wydziału operacyjnego - zastępcą szefa sztabu Frontu Północno-Kaukaskiego, 14 lutego 1943 mianowany generałem majorem.