Życiorys Po śmierci matki, w 1750, jedenastoletnia Elżbieta została wysłana do pałacu Oranienbaum jako dama dworu żony wielkiego księcia Piotra, Katarzyny Aleksiejewny. Zgodnie z ówczesnymi opisami, Elżbieta ... klęła jak żołnierz, komicznie mrużyła oczy, wydzielała brzydką woń i mówiąc opluwała swoich rozmówców.Woller, 1933 Baron de Breteuil określił jej powierzchowność słowami najbardziej leniwa i nieposłuszna frejlinaAnisimov, 2004: p. 276. Sama Katarzyna Aleksiejewna tak opisywała ją w swoich pamiętnikach Była to dziewczynka bardzo brzydka, o oliwkowej cerze i nad wszelkie pojęcie niechlujna.Pamiętniki cesarzowej Katarzyny II przez nią samą spisane. str. 295. Jednakże sam wielki książę Piotr uważał młodą Woroncową za najpiękniejszą, obok księżniczki Kurlandzkiej, kobietę na dworze. Jego rosnące uczucie do dziewczyny bardzo szybko zaczęło niepokoić cały dwór. Wkrótce sama Katarzyna zaczęła nazywać Elżbietę „nową Pompadour”Sukhareva, 2005. str. 235 (co dla Francuzów było największym komplementem dla królewskiej metresy, ale dla Niemców (w tym i samej Katarzyny) największą obelgą), a kiedy wielki książę zaczął nazywać Woroncową „mą Romanowną”, sama cesarzowa Elżbieta zaprotestowała.