Austro-węgierskie okręty podwodne typu U-3 — część 5

Ostatecznie usunięto przednie stery głębokości i dodano nieruchomą płetwę rufową.

Od momentu wprowadzenia do służby do wybuchu I wojny światowej w 1914 roku, okręty typu U-3 służyły jako jednostki szkolne i wypływały na 10 rejsów miesięcznie. Na początku wojny jednostki typu U-3 stanowiły połowę wszystkich operacyjnych okrętów podwodnych Austro-Węgierskiej Marynarki Wojennej. Okręty dodatkowo wyposażono w szybkostrzelne działo pokładowe kal. 37 mm. Przez większość pierwszego roku wojny oba okręty prowadziły działania rozpoznawcze. W czerwcu 1915 roku U-4 uszkodził brytyjski lekki krążownik . 12 sierpnia U-3 przeprowadził nieudany atak torpedowy na włoski transportowiec „Citta di Catania” w północnej części Cieśniny Otranto i został w odwecie staranowany przez włoski statek. Następnego dnia U-3 został zatopiony przez ogień artyleryjski z francuskiego niszczyciela „Bisson”. Zginęło 7 członków załogi, w tym Linienschiffsleutnant Karl Strnad, dowódca okrętu;