Plany jednostek typu Shikishima oparto na zmodyfikowanym i poprawionym projekcie brytyjskich pancerników typu Majestic. Miały identyczne uzbrojenie i podobnie rozwiązane siłownie jak typ Fuji, dzięki czemu mogły operować razem jako jednolita grupa. Pełna długość pancernika „Shikishima” wynosiła 133,59 m (438 stóp) (na linii wodnej – 125 m, 415 stóp), szerokość 23,01 m (75,5 stóp), a zanurzenie standardowe 8,3 m. Wyporność standardowa wynosiła ton ( długich ton), a ton ( długich ton) przy pełnym ładunku. Kadłub posiadał dno podwójne i podzielony był na 261 przedziałów wodoszczelnych. Załoga liczyła 741 oficerów i marynarzy.
Od swojego bliźniaka „Hatsuse” okręt różnił się wyższymi masztami i dziobową wyrzutnią torpedową.
Napęd Pancernik napędzały dwie pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania firmy Humphrys, Tennant and Co; każda z nich obracała jedną śrubę. Parę dostarczało 25 kotłów parowych typu Belleville. Maszyny miały moc nominalną KM ( kW) przy ciągu wymuszonym, co miało pozwolić osiągnąć prędkość maksymalną 18 węzłów (33 km/h). Podczas prób morskich „Shikishima” okazała się szybsza, osiągając 19,027 węzła (35,238 km/h), przy mocy KM ( kW);