oraz opowiedział się przeciwko reformom gospodarczym 25 marca 1988 – premierem został Li Peng 15 kwietnia 1989 – zmarł Hu Yaobang – w wyniku jego śmierci wybuchły protesty na placu Tian’anmen 26 kwietnia 1989 – „Renmin Ribao” (centralny partyjny organ prasowy) opublikował artykuł potępiający strajkujących studentów 4 maja 1989 – przewodniczący Federacji Pekińskich Studentów, Ujgur Wu’er Kaixi, odczytał na placu „manifest Nowego Ruchu 4 Maja” (manifest nawiązywał do studenckiego Ruchu 4 Maja z 1919 roku) 20 maja 1989 – w Pekinie wprowadzono stan wyjątkowy 3-7 czerwca 1989 – chińska armia krwawo stłumiła protesty na placu Tian’anmen (główne działania 4 czerwca) 1989 – władzę w KPCh objął Jiang Zemin 1990 – zdelegalizowano Front na Rzecz Demokracji 1993 – przewodniczącym ChRL został Jiang Zemin 1996 – chińska marynarka wojenna przeprowadziła manewry na Morzu Południowochińskim, nieopodal Tajwanu 1 lipca 1997 – Hongkong włączono w skład Chin 17 marca 1998 – Li Peng utracił funkcję premiera – jego następcą został Zhu Rongji maj 1999 – Jiang Zemin ostro potępił przypadkowe zbombardowanie ambasady chińskiej w Belgradzie przez amerykańskie wojska 1999 – Makau włączono w skład Chin od 1999 – wybuchł kryzys pomiędzy rządem chińskim a wyznawcami Falun Gong (liczącego ok.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kalendarium historii Chińskiej Republiki Ludowej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.