Historia thumb|upright=1.1|left|Większa z glinianek, częściowo zasypana w wyniku budowy drogi S2 (widok od północnego zachodu). Stawy są gliniankami. Powstały w wyniku zalania wodą wyrobiska iłów. Pierwsza cegielnia na terenie Włoch powstała w 1842 r. Od tego czasu notuje się rozwój tej gałęzi przemysłu w okolicach. Głównym jego inicjatorem na tym terenie był Andrzej Koelichen (1791–1861), właściciel majątku włochowskiego. Materiał do produkcji cegieł pozyskiwano z różnych miejsc, które zmieniano po wyczerpaniu surowca. Tak powstały również inne włochowskie stawy jak: Staw Koziorożca, czy Stawy Cietrzewia.
Obecnie Glinianki Załuskie składają się z dwóch zbiorników wodnych, w przeszłości był jeszcze trzeci, lecz został zasypany. Większy z obecnie istniejących akwenów, położony na północ od ulicy Emaliowej został częściowo zasypany w wyniku budowy południowej obwodnicy Warszawy (lata: 2010–2013). Przed pracami miał powierzchnię 0,8698 lub 1,06 ha, a jego średnia głębokość wynosiła 3,45 m.
Przyroda W 2004 roku na terenie glinianek i w okolicach stwierdzono występowanie kaczki krzyżówki. Spotkać tu można także łyskę, perkoza dwuczubego, sikory, kosy i słowiki.
Glinianki są częścią zieleńca należącego do Skarbu Państwa o łącznej powierzchni 3,77 ha.
Przypisy
Kategoria:Jeziora na Nizinie Środkowomazowieckiej Kategoria:Sztuczne zbiorniki wodne w Warszawie Glinianki Załuskie