W latach 50. Semper padł ofiarą represji, jakie spotykały środowisko literackie. Oskarżany był o bycie wrogiem ludu i literatury sowieckiej oraz o burżuazyjny formalizm; w wyniku tych oskarżeń hymn Estońskiej SRR można było od tego momentu wykonywać wyłącznie w wersji instrumentalnej, bez tekstu.
Wybrana twórczość Poezja Pierrot (1917) Ślady na piasku (1919) Rytmy z morskiego brzegu (1922) Pięcioma zmysłami (1926) Słońce w rynsztoku (1930) Wietrzne koło (1936)
Proza Chiński łańcuch (zbiór opowiadań, 1919) Przęsła mostowe (zbiór opowiadań, 1927) Eleonora (zbiór opowiadań, 1927) Zazdrość (powieść, 1936) Kamień na kamieniu (powieść, 1939) Czerwone goździki (powieść, 1955)
Inne Ponadto Semper był też autorem książek reportażowych (m.in. Wzdłuż i wszerz po Europie, 1936, Pod krzyżem Południa, 1937) i dramatów (m.in. Przełom, 1944). Napisał też zbiór esejów Analiza wątków ludowych pieśni ludowych w Kalevipoegu (1924) oraz przekładał literaturę obcą, w tym m.in. Dantego, Boccacia i Victora Hugo.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Tartu Kategoria:Estońscy pisarze Kategoria:Odznaczeni Orderem Gwiazdy Białej Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1970