Obecnie etiologia ostrego zapalenia narządów miednicy mniejszej jest wielobakteryjna, przy czym wciąż ważną rolę pełni dwoinka rzeżączki.
Do czynników etiologicznych ostrego zapalenia narządów miednicy mniejszej zalicza się: Neisseria gonorrhoeae, Chlamydia trachomatis, Mycoplasma genitalium i inne mykoplazmy, Prevotella spp., Peptostreptococcus spp., Gardnerella vaginalis, Escherichia coli, Haemophilus influenzae i paciorkowce tlenowe (głównie Streptococcus pyogenes, Streptococcus agalactiae).
Udział poszczególnych czynników zakaźnych różni się w poszczególnych badaniach w różnych populacjach. Przyjmuje się, że Neisseria gonorrhoeae i Chlamydia trachomatis stanowią około 50% przypadków PID, a pozostała część zakażeń jest spowodowana przez różne bakterie beztlenowe i tlenowe (flora mieszana).
Czynniki ryzyka Do czynników ryzyka zachorowania na zapalenie narządów miednicy mniejszej zaliczają się: młody wiek, wielu partnerów seksualnych, zmiana partnera seksualnego w ciągu ostatnich 3 miesięcy, pozytywny wywiad w kierunku chorób przenoszonych drogą płciową, aborcja metodą chirurgiczną, wprowadzenie wkładki wewnątrzmacicznej w ciągu ostatnich 6 tygodni, histerosalpingografia, zapłodnienie pozaustrojowe.