Po III rozbiorze Polski w 1795 roku Choćkowce, wcześniej należące do powiatu wołkowyskiego województwa nowogródzkiego Rzeczypospolitej, znalazły się na terenie powiatu wołkowyskiego (ujezdu), wchodzącego w skład kolejno guberni: słonimskiej, litewskiej i grodzieńskiej Imperium Rosyjskiego. Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku wieś wróciła do Polski, weszła w skład gminy Biskupice powiatu wołkowyskiego województwa białostockiego, od 1945 roku – był w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.
Na terenie wsi Nowe Choćkowce stoi ograbiona kapliczka, ponadto są tu: siedziba leśnictwa, sklep, punkt felczersko-akuszerski, dom kultury i biblioteka.
Dawny dwór Siedziba kołchozu znajduje się w miejscu będącym pozostałościami po folwarku Choćkowce, nad lewym brzegiem rzeki Roś. Co najmniej do I wojny światowej istniał tu stary, rozległy, parterowy dwór modrzewiowy, pochodzący z końca XVIII wieku (prawdopodobnie po 1780 roku). W ciągu XIX wieku dwór został jeszcze bardziej rozbudowany, miał czterokolumnowy ganek, zwieńczony trójkątnym szczytem. Od strony ogrodu znajdował się centralny taras. Dom był kryty gontowym czterospadowym dachem.