Przed rozbiorami Burdykowszczyzna wchodziła w skład województwa nowogródzkiego Rzeczypospolitej. Po III rozbiorze Polski w 1795 roku znalazła się na terenie powiatu nowogródzkiego (ujezdu), należącego do guberni mińskiej Imperium Rosyjskiego. Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku Burdykowszczyzna wróciła do Polski, należała do gminy Poczapów powiatu nowogródzkiego województwa nowogródzkiego. Od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.
Folwark istniał jeszcze na polskiej mapie Wojskowego Instytutu Geograficznego z 1929 roku (1:100 000). Obecnie (na mapach radzieckich, na mapach współczesnych i zdjęciach lotniczych) w miejscu folwarku nie ma żadnych zabudowań.
Dawny dwór Dwór Obuchowiczów i Eysymontów znany jest jedynie z rysunku ogrodowej elewacji Napoleona Ordy z 1876 roku: w siedmioosiowej, środkowej części był piętrowy, po obu stronach – czteroosiowe parterowe skrzydła. W 1870 roku we dworze służyły 24 osoby.
Duży park angielski opadał skłonami ku pobliskiej sadzawce. Pozostałości po parku istniały do co najmniej lat. 80.