W 1820 roku (albo 1840) niejaki Bystram ufundował tu drewnianą cerkiew św. Jerzego. W latach 30. XX wieku cerkiew przystosowano na potrzeby lokalnego klubu. W latach 90. XX wieku świątynia została przeniesiona do agromiasteczka Hock i została przemianowana na cerkiew pod wezwaniem św. Paraskewy.
W 1895 roku wybudowano tu murowaną szkołę, której ruina stoi do dziś.
Dawny dwór Stary dom Szpilewskich spłonął w II połowie XIX wieku. W 1880 roku nieżonaty brat Józefy Szpilewskiej wybudował w tym samym miejscu, w północnej części wsi, nowy, modrzewiowy dwór. Był to skromny, parterowy dom, kryty gontowym czterospadowym dachem, z czterokolumnowym gankiem. Oba trójosiowe skrzydła tworzyły z kolumnadą jedną linię. Duży salon miał powierzchnię 90 m², jego największą ozdobą był obraz przedstawiający dziewczynę karmiącą gołębie pędzla Wilhelma Kotarbińskiego.
Ogród wokół domu zaprojektowany był przez warszawskiego ogrodnika Rypskiego. Na wprost domu, po drugiej stronie wielkiego trawnika wysadzanego różami, znajdowała się stylowa brama wjazdowa. W niewielkim lasku, oddalonym od domu o półtora kilometra, zbudowano murowaną kaplicę z grobami rodzinnymi. Wszystkie zabudowania dworu i kaplica zostały zniszczone
Majątek w Brańczycach jest opisany w 2. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.
Przypisy
Kategoria:Wsie w rejonie soligorskim Kategoria:Wsie Księstwa Słuckiego