Uwagę zwraca uporządkowana gra kolorów ametystów, szafirów, rubinów, szmaragdów oraz granatów. Obwódka złożona z ośmiu naprzemianlegle mniejszych i większych łuków tworzących stylizowany typowy dla gotyku motyw wieloliścia. W przeciwieństwie do pozostałej części nie ma tu kamieni szlachetnych. Powierzchnię zdobi emalia z geometryczną dekoracją ornamentalną. Pod ośmioma kryształowymi kaboszonami akcentującymi obwódkę umieszczono relikwie świętych Andrzeja, Marcina, Małgorzaty, Mikołaja, Piotra, Hipolita, Konstantyna i Wawrzyńca.
O dewocyjnym i apotropaicznym charakterze tegoż osobistego klejnotu mówi duża liczba znajdujących się tu relikwii, znaczących dla dziejów Kościoła świętych, reprezentujących zarówno apostołów (św. Piotr i św. Andrzej), męczenników (św. Wawrzyniec i św. Hipolit), biskupów i doktorów (św. Mikołaj i św. Marcin), władców (św. Konstantyn) i dziewic (św. Małgorzata). Wysoką rangę podkreśla olbrzymia liczba starannie oszlifowanych kamieni szlachetnych, zaś związek z kulturą dworską poświadcza motyw stylizowanego orła, którego kształt jest w pełni zgodny z ówczesną tradycją heraldyczną. Najprawdopodobniej stanowił element ekskluzywnego kostiumu – zapony spinającej połacie płaszcza. Zagadkowa jest kwestia kto posiadał ów relikwiarz.