Z tego powodu jedną z pierwszych spraw podjętych przez australijski parlament było przyjęcie Immigration Restriction Act, który znacząco utrudniał imigrację Azjatów i mieszkańców wysp Pacyfiku poprzez wprowadzenie obowiązkowego testu językowego. Akt podpisany został przez gubernatora generalnego 23 grudnia 1901 roku.
Test mógł być prowadzony w dowolnym europejskim języku, co zmuszało azjatyckich imigrantów do uprzedniego opanowania języka któregoś z państw europejskich. Polegał na napisaniu tekstu długości 50 słów (dyktanda) i podpisaniu go w obecności urzędnika imigracyjnego. Polecenie napisania testu mogło zostać wydane wobec każdego imigranta w okresie roku od jego przyjazdu. W 1905 roku umożliwiono wypełnianie testu w dowolnym języku, by uniknąć zadrażnień z Cesarstwem Japońskim. Zapisy ustawowe zmieniono wówczas, wprowadzające pojęcie języka posiadającego formę pisaną, ale większość Azjatów nie zdawała go i nie otrzymywała pozwolenia na osiedlenie się w Australii, o ile nie podlegali oni na zasadzie wyjątku surowym regułom zezwalającym na wjazd i posiadali odpowiednio ustosunkowanych wprowadzających. Od 1932 roku test można było zarządzić dowolną liczbę razy w ciągu pięciu lat od przyjazdu imigranta.