ewangelicki kościół Bożej Miłości na Karłowicach w 1941 wyburzony w 1953, w lachach 1943-45 zatrudniony był przy projektowaniu umocnień Wrocławia.
Po wyjeździe z Wrocławia w roku 1945 osiadł w Meklemburgii. W latach 1947–1949 był głównym architektem w mieście Wismar. Następnie od roku 1950 pracował w Rostocku, gdzie w 1952 opracowywał plan odbudowy tego miasta ze zniszczeń wojennych. W roku 1958 poprzez ucieczkę do Berlina Zachodniego przedostał się do RFN. Zamieszkał w Bielefeld, gdzie pracował do czasu przejścia na emeryturę w roku 1965.
Był synem wrocławskiego architekta Emila Jaegera. Od roku 1927 jego żoną była rzeźbiarka Inge Jaeger-Uhthoff. Ich syn Thomas Jaeger urodzony w roku 1929 we Wrocławiu także był architektem.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Architekci modernizmu Kategoria:Architekci związani z Wrocławiem przed 1945 Kategoria:Ludzie urodzeni we Wrocławiu Kategoria:Niemieccy architekci Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1993