Przednie kończyny suzu przekształcone są w płetwy, szerokie, trójkątnego kształtu, o tępym tylnym brzegu. W środku znajduje się szkielet kończyny, kości ręki nawet niekiedy widać z zewnątrz. Większość delfinów podczas płynięcia trzyma swoje przednie płetwy płasko, podczas gdy suzu utrzymuje je prostopadle do ciała. Może to stanowić adaptację do szybko płynącego nurtu rzek stanowiących siedlisko zwierzęcia. Tylna płetwa wieńczy ogon zwierzęcia. Szeroka, ma wklęsły brzeg z wydatnym karbem. Pozostaje jeszcze niewielka płetwa grzbietowa, trójkątnego kształtu o szerokiej podstawie, umiejscowiona od dwóch trzecich do trzech czwartych odległości między czubkiem pyska a końcem ciała.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1830 roku niemiecki przyrodnik Johann Georg Wagler w publikacji swojego autorstwa dotyczącej systematyki płazów, z wstępem opisującym ptaki i ssaki. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) suzu gangesowy (P. gangetica).