Posiadał uprawnienia instruktorskie Polskiego Związku Narciarskiego.
W 1948 roku wstąpił w szeregi Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego, przekształconego następnie w Grupę Tatrzańską GOPR. Od 1950 roku był instruktorem ratownictwa górskiego. Za swe zasługi dla ratownictwa w 1955 roku został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. Dwukrotnie kierował Grupą Tatrzańską GOPR: w latach 1960-1964 oraz od kwietnia do września 1972 roku. Brał udział w ponad 500 akcjach ratowniczych. Zmarł nagle na zawał serca podczas jednej z nich, prowadzonej w Dolinie za Mnichem.
Po śmierci został pochowany na Nowym Cmentarzu w Zakopanem (kw. L1-4-5). Tablica poświęcona jego pamięci znajduje się również na Tatrzańskim Cmentarzu Symbolicznym pod Osterwą. mały|Grób Eugeniusza Strzebońskiego w Zakopanem Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego Kategoria:Ludzie urodzeni w Zakopanem Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Nowym Cmentarzu w Zakopanem Kategoria:Polscy działacze turystyczni Kategoria:Przewodnicy tatrzańscy Kategoria:Ratownicy TOPR Kategoria:Polscy taternicy Kategoria:Zmarli w górach Kategoria:Urodzeni w 1926 Kategoria:Zmarli w 1978